هر روز که می گذره  دلگیرتر از روز قبل میشه

 اینو حس می کنم و انگار دارم به  این حس غریب عادت می کنم

بیشتر دلم از جامعه ای که توش زندگی می کنم گرفته ... چرا محکوم به عادتیم؟

یه مشت آدمک بی مغز و تهی که فکر نمی کنند و حرف می زنند! 

... دلم مدینه فاضله می خواهد تا ایمانم هوایی تازه کند... کدام پنجره رو به دریاست

کسی می داند؟ چشمانم پر شده  از دیوارهای سنگی...